The Apprentice (2024)
Γράφει ο Ilias Papas
The Fly (1986)
Μια στήλη που αγαπάει εξίσου τα παλιά και αλλά και τα νέα διαμάντια της 7ης τέχνης, με έμφαση σε αυτά που διαθέτουν ειδικό βάρος και είναι καλά κρυμμένα. Αν αγαλλιάζετε στα σκονισμένα υπόγεια των video clubs, αν μιλάτε με ενθουσιασμό για Δόγμα ’95 και όλοι νομίζουν ότι ανήκετε σε αίρεση, αν η ζωή σας είναι πάνω-κάτω οι retro κινηματογράφοι της οδού Πατησίων… Τότε είστε στο σωστό μέρος. Οι υπόλοιποι έχετε προειδοποιηθεί!
THE APPRENTICE (2024)
Αυτή η ταινία βγήκε στις κινηματογραφικές αίθουσες λίγο πριν τις αμερικανικές προεδρικές εκλογές και τη νίκη του Donald Trump, έχοντας ως προφανή σκοπό την προπαγάνδα εναντίον του. Παρακολουθούμε, λοιπόν, έναν Trump στα πρώτα του βήματα, ο οποίος ακροβατεί ανάμεσα στον κόσμο του πλούτου και του αμοραλισμού. Μεγαλωμένος σε ένα σκληρό περιβάλλον, το οποίο εξοντώνει κάθε μορφή αδυναμίας, ο ανερχόμενος επιχειρηματίας βρίσκει στο πρόσωπο ενός μεγαλοδικηγόρου το think tank της επιτυχίας στην ζούγκλα του σκληρού καπιταλισμού όπου βαδίζει. Μαθαίνει να υποτιμά τους πάντες, να υπολογίζει μόνο το προσωπικό συμφέρον, να πατά επί πτωμάτων. Τα χρήματα γίνονται το κέντρο του κόσμου και η απληστία συνώνυμο της δύναμης. Η δημοκρατία και οι θεσμοί, το κράτος και οι νόμοι, οι φίλοι και η οικογένεια, όλα λειτουργούν ως χρήσιμες βιτρίνες στον δρόμο για την κορυφή. Οι ερμηνείες είναι όλες εξαιρετικές, με επίκεντρο αυτές των Sebastian Stan και Jeremy Strong, του πρωταγωνιστικού διδύμου που μέσα από την ανίερη συμμαχία τους μας εισάγουν στον κόσμο του αχαλίνωτου υλισμού. Η ταινία έχει γρήγορη πλοκή, στιβαρή δομή και rock ‘n’ roll διάθεση, καταφέρνοντας να συνταιριάξει πεζοδρομιακή υποκουλτούρα με εικονοκλαστική αισθητική.
Δεν γνωρίζουμε κατά πόσο τα όσα διαδραματίζονται ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, υπάρχει όμως μια αλήθεια πέρα για πέρα αληθινή: κάθε τέρας στο τέλος κατασπαράζει τους ίδιους τους δημιουργούς του.
Μια από τις πιο όμορφες ταινίες προπαγάνδας που έχουν γυριστεί ποτέ, άξια ειδικής μνείας όλων των συντελεστών. Το σασπένς δεν σταματάει ποτέ, η εξέλιξη σοκάρει και τον πιο υποψιασμένο θεατή, η υποψία σύνδεσης με το σήμερα είναι ο κρυμμένος άσσος του φιλμ… Και συνάμα ο λόγος ύπαρξης του…
8.5/10
THE FLY (1986)
Nεαρός “τρελός” επιστήμονας εφευρίσκει τον θάλαμο τηλεμεταφοράς και ενώ είναι έτοιμος για την παγκόσμια καταξίωση, συμβαίνει το μοιραίο λάθος: Σε μια στιγμή συναισθηματικής πίεσης τηλεμεταφέρεται και ο ίδιος δίχως να έχει λάβει μέτρα προστασίας. Λίγο αργότερα – και ενώ είναι πλέον πολύ αργά για να αντιμετωπίσει την κατάσταση – ανακαλύπτει ότι ένα έντομο έχει συγχωνευτεί μαζί του, ενώ τα πράγματα περιπλέκονται ακόμα περισσότερο όταν η φίλη του μένει έγκυος…
Αυτή η απόλυτα σκληρή ταινία πραγματεύεται με αριστουργηματικό τρόπο την σχέση σάρκας, ψυχής και μηχανής. Μια σχέση η οποία μοιάζει με τα αλληλοσυγκοινωνούντα δοχεία των θαλάμων τηλεμεταφοράς του επιστήμονα… του οποίου η εμμονή τον οδηγεί στην παρόρμηση, την αλαζονεία και την Ύβρη. Δεν φοβάται πια την Φύση, χωρίς να υπολογίζει πόσο σκληρή -και ενίοτε αποκρουστική- αυτή μπορεί να γίνει.
Η σταδιακή απώλεια των πάντων και η φρικαλέα μεταμόρφωση έχουν δημιουργήσει μια εκρηκτική κατάσταση η οποία κορυφώνεται σε ένα αξέχαστο φινάλε, με την θυσία και την αποσύνθεση να συνθέτουν ένα δράμα αξιώσεων που συνάντησε απροσδόκητη αποδοχή και απέσπασε τιμητικές διακρίσεις. (Όσκαρ Μακιγιάζ, Best Horror Film).
Ο Cronenberg δεν κάνει τίποτα άλλο από το να καταγράφει με κυνικότητα αυτό που όλοι οι υπόλοιποι θα προσπαθούσαν να κρύψουν, δημιουργώντας το Grand Guigniol έπος του. Η Μύγα του Cronenberg είναι η μοναδική που κατάφερε να αναπαραστήσει τόσο συνταρακτικά την Μεταμόρφωση του Κάφκα, την συνύπαρξη Γκροτέσκου και Τραγικού. Όποια άλλη ίδιου θέματος κινηματογραφική εκδοχή προηγήθηκε ή ακολούθησε, απλά χάθηκε στη λήθη.
Αν διαθέτετε γερό στομάχι εισέλθετε… Αυτό το μαύρο διαμάντι θα σας χαράξει ανεξίτηλα.
9/10


Usually I don’t read post on blogs, but I wish to say that this write-up very forced me to take a look at and do so!
Your writing style has been surprised me. Thank you, very nice
article.