Βρεθήκαμε στις πρόβες της παράστασης «Η ομολογία της 4ης Ιανουαρίου»

Βράδυ Οκτώβρη και το φθινόπωρο έχει αρχίσει να κάνει αισθητό την παρουσία του στο κέντρο της Αθήνας. Στο Θέατρο «Μικρό Γκλόρια» οι πρόβες είχαν φτάσει στο κόκκινο δέκα μέρες πριν την προκαθορισμένη πρεμιέρα. Με μια ιστορία που εκτυλίσσεται σε αίθουσα δικαστηρίου –ένα από τα αγαπημένα μου θέματα στη θεατρική πράξη– και ένα κείμενο που αποδεικνύει πως κάθε λέξη του έχει λόγο ύπαρξης, Η ομολογία της 4^ης Ιανουαρίου είναι γεγονός! Κάθε Δευτέρα και Τρίτη λοιπόν, στις 19:00 και 21:00 αντίστοιχα, αρχής γενομένης από 13 Οκτωβρίου, η Ελενόρ Μόργκαν θα ζει ξανά και ξανά τις εφιαλτικές στιγμές που πέρασε στο πλευρό του συζύγου της μέσα από τα μάτια του αδερφού του, του μικρού παιδιού τους, της επιστήθιας φίλης, των ηχητικών ντοκουμέντων και προπάντων μέσα από τη φωνή της συνείδησής της, που μια μέρα «ξυπνάει» για να ανατρέψει αυτό που υπέμενε καθ’ όλη τη διάρκεια της κοινής τους ζωής. Και ‘συ που θα αναλογίζεσαι τι έφταιξε και θα βγάζεις τα συμπεράσματά σου σιωπηλός ή σιωπηλή στη θέση σου, θα έχεις τη δυνατότητα να ψηφίζεις αν είναι αθώα ή ένοχη και να συμβάλλεις στην αρχή του τέλους…

Στο τιμόνι της σκηνοθεσίας η Αγνή Χιώτη και ο Χάρης Χιώτης, όπως και στο εν λόγω κείμενο. Η θεατρική ομάδα Repente Arts, δικό τους δημιούργημα, είναι μια ομάδα με μεγάλη προϊστορία στα θεατρικά δρώμενα. Και «Η ομολογία της 4^ης Ιανουαρίου» είναι μια ιστορία τόσο οικεία αλλά και τόσο ζωντανή, που όμως δεν είναι απλά άλλη μια ιστορία για να θυμόμαστε. Δυστυχώς, μας θυμίζει όλες αυτές τις ιστορίες με τις γυναικοκτονίες που μας ταρακουνούν τα τελευταία χρόνια μέσω του αστυνομικού ρεπορτάζ, χωρίς να υπάρχει η ίδια κατάληξη. Εδώ τα πράγματα λέγονται όπως θα έπρεπε να λέγονται στην πραγματική ζωή γιατί έχουν υφανθεί με τον ιστό της αλήθειας. Εδώ η ένταση κρατιέται αμείωτη από την αρχή ως το τέλος, εδώ οι αδυναμίες του πατριαρχικού προτύπου ξεστομίζονται χωρίς υπεκφυγές. Εδώ η κακοποίηση της ψυχής και του σώματος κατακεραυνώνονται και η γυναίκα παραμένει στο επίκεντρο φανερώνοντας “τα κακώς κείμενα” μιας κοινωνίας που σαπίζει και μετά κουνάει ανέλπιστα τη σημαία της δικαιοσύνης. «Αν αυτό λέγεται έγκλημα τότε η φυλακή της ξεκίνησε πολύ πριν από αυτή τη δίκη».

Στις πρόβες θαύμασα επτά χαρισματικούς ηθοποιούς, που πάλευαν να ισορροπήσουν σε μια συνθήκη πόνου, απόγνωσης, δακρύων, χαμένης δύναμης και ανύπαρκτων ορίων. Οι ερμηνείες τους βροντοφώναζαν συναίσθημα, η διάρκεια του έργου μεστή και τα ερωτήματα αναρίθμητα που προέκυψαν όταν ακούς επί σκηνής ένα κείμενο που αφορά τη γυναικεία κακοποίηση. Και παρόλο που ο καθένας από εμάς γνωρίζει πολύ καλά τις απαντήσεις, δεν ξέρω τι είναι αυτό που μας προκαλεί να το συζητάμε όλο και περισσότερο. Σίγουρα όμως, αξίζει να το βλέπουμε να εξελίσσεται βήμα-βήμα επί σκηνής, από διαφορετικές οπτικές. Παρόλο που μια πρόβα παραμένει στα επίπεδα του ανολοκλήρωτου και του ατελούς, οφείλω να επισημάνω πως έζησα μια πρόβα στην οποία οι ηθοποιοί κατάφεραν να με πάρουν μαζί τους στο ταξίδι τους, ξεχνώντας πως είμαι στο θέατρο… Αν αυτό δεν το ονομάζεις επιτυχία μιας ομαδικής προσπάθειας, τότε με ποιες άλλες λέξεις θα μπορούσες να το περιγράψεις;

Φεύγοντας από το «Μικρό Γκλόρια», η εικόνα από τα χέρια του γιου (του λιλιπούτειου ηθοποιού της παράστασης) τα οποία κινούνταν με αμηχανία όταν έδινε κατάθεση, μου έμεινε καρφωμένη στο μυαλό. Σκέφτηκα πως κάπως έτσι θα εκφράζεται μια παρόμοια αντίδραση παιδιού και στην πραγματική ζωή… Τα υπόλοιπα θα τα διαπιστώσω μαζί σας, στη φιλόξενη σκηνή του Θεάτρου «Μικρού Γκλόρια» από την Δευτέρα 13 Οκτωβρίου και κάθε Δευτερότριτο, στις 7:00 και στις 9:00 αντίστοιχα.

Πριν χτυπήσει το κουδούνι, να είσαι εκεί! Όπως θα είμαστε και εμείς, για να επανέλθουμε με μια αναλυτική κριτική αυτής της, άκρως ενδιαφέρουσας, θεατρικής παράστασης…

Ταυτότητα παράστασης

Κείμενο – Σκηνοθεσία: Αγνή Χιώτη & Χάρης Χιώτης
Σκηνικά: Γιώργος Εξαρχόπουλος
Σχεδιασμός Φωτισμών: Χάρης Χιώτης                                                           

Κίνηση: Λυδία Σιδεράκη                                                                

Μουσική Επιμέλεια: Αναστασία Μανιάτη

Trailer παράστασης: Κώστας Κιμούλης 

Social Media: Social Wave Athens
Επικοινωνία: CALD / Le Canard qui Parle
Παραγωγή: REPENTE – ARTS

Παίζουν οι ηθοποιοί: Γιάννης Βυρίνης, Καλή Δάβρη, Ανθούλα Ευκαρπίδου, Αριστέα Μαρμάρου, Ευγενία Παναγοπούλου, Κώστας Σπανός.

Στον ρόλο του γιου εναλλάξ ο Στρατής Ζαχαρής και ο Ισαάκ Τριποδιανός.

Στην παράσταση ακούγονται οι φωνές της Μυρτώς Αλικάκη και του Γιώργου Χρανιώτη.